Diastema, czyli widoczna przerwa między zębami, to cecha uśmiechu, którą część osób traktuje jako element wyglądu, a inni jako defekt estetyczny lub problem wymagający korekty. Skąd bierze się szpara między zębami i jak można ją leczyć? Sprawdź!
Diastema – co to?
Diastema to przerwa między zębami, najczęściej między siekaczami górnymi. Może być niewielka i ledwo zauważalna lub bardzo szeroka, a wszystko zależy od budowy Twojej jamy ustnej. Diastema może również współistnieć z innymi wadami, co wpływa na wybór odpowiedniego leczenia.
Przyczyny powstawania diastemy
Diastema często jest naturalną cechą anatomiczną, ale może też powstawać na skutek zaburzeń w obrębie jamy ustnej.
Do najczęstszych przyczyn należą:
- nieprawidłowe przerośnięcie wędzidełka wargi górnej,
- dysproporcja między wielkością zębów a łukiem zębowym,
- przesunięcia zębów wynikające z wad zgryzu,
- utrata zębów sąsiednich z jedynkami,
- parafunkcje, np. nagminne ssanie kciuka w dzieciństwie,
- choroby przyzębia, które powodują rozchwianie i migrację zębów.
Szpara między zębami (diastema) – leczenie
Leczenie diastemy polega na ustaleniu przyczyny i dobraniu odpowiedniej metody zamknięcia przerwy.
W stomatologii stosuje się kilka rozwiązań, takie jak:
- leczenie ortodontyczne – aparaty stałe lub przezroczyste nakładki, które stopniowo przesuwają zęby i zamykają przerwę,
- bonding – odbudowa kompozytem pozwala szybko zredukować przestrzeń i poprawić estetykę uśmiechu,
- licówki – cienkie nakładki porcelanowe modyfikujące kształt i ustawienie zębów,
- chirurgiczne podcięcie wędzidełka – stosowane w przypadku jego przerostu,
- leczenie periodontologiczne – jest konieczne, gdy przyczyną są choroby przyzębia.
Dobór metody leczenia diastemy zależy od diagnostyki, która obejmuje m.in. analizę zgryzu oraz ocenę tkanek otaczających zęby.
Czy diastema może być dziedziczna?
Tak, diastema może być dziedziczna. Jeśli u członków rodziny występują takie cechy jak np. szeroki łuk zębowy, drobne siekacze lub specyficzna budowa wędzidełka, istnieje większe prawdopodobieństwo, że je odziedziczysz.
Diastema u dzieci nie musi jednak oznaczać problemu. Często jest elementem tzw. uzębienia mieszanego i zanika po wyrżnięciu kolejnych zębów. Warto jednak monitorować rozwój zgryzu, aby w porę zareagować, jeśli przerwa zacznie się powiększać.
Dlaczego warto usunąć diastemę?
Diastemę warto usunąć, jeśli wpływa na funkcję lub estetykę uśmiechu pacjenta.
Powodów może być kilka, np.:
- poprawa estetyki i proporcji uśmiechu,
- wyrównanie kontaktów między zębami, co ułatwia gryzienie,
- zmniejszenie ryzyka wad wymowy (np. seplenienia),
- zapobieganie pogłębianiu się wad zgryzu,
- ustabilizowanie ustawienia zębów przy chorobach przyzębia
Mimo że diastema nie zawsze wymaga leczenia, warto skonsultować ją ze specjalistą, który oceni, czy wpływa na zdrowie jamy ustnej i czy warto ją skorygować.
